Spodziectwo to jedna z najczęstszych wad wrodzonych prącia u chłopców. Polega na nieprawidłowym umiejscowieniu ujścia cewki moczowej – zamiast znajdować się na szczycie żołędzi, otwór cewki występuje na jego spodniej stronie, a w cięższych przypadkach – nawet w okolicy moszny lub krocza. Schorzenie to może mieć wpływ nie tylko na wygląd zewnętrzny, ale również na funkcje oddawania moczu i potencjalnie na płodność w przyszłości.
Objawy i rozpoznanie
Spodziectwo jest zwykle zauważalne zaraz po urodzeniu podczas badania noworodka. Objawy mogą obejmować:
- nieprawidłowe położenie ujścia cewki moczowej,
- skrzywienie prącia (tzw. chordee),
- trudności w oddawaniu moczu (np. rozprysk strumienia, konieczność oddawania moczu „na siedząco”),
- nieprawidłowy wygląd napletka (często w formie „kaptura” od góry prącia).
W większości przypadków spodziectwo nie jest związane z innymi wadami układu moczowo-płciowego, ale zawsze wymaga dokładnej oceny specjalistycznej – najlepiej przez urologa dziecięcego.
Leczenie chirurgiczne – kiedy i jak?
Jedyną skuteczną metodą leczenia spodziectwa jest zabieg chirurgiczny, którego celem jest:
- przemieszczenie ujścia cewki moczowej we właściwe miejsce,
- wyprostowanie ewentualnego skrzywienia prącia,
- odtworzenie naturalnego wyglądu napletka i prącia.
Zalecany czas wykonania operacji to między 6. a 18. miesiącem życia dziecka. W tym okresie tkanki są elastyczne.
Zabieg wykonywany jest w znieczuleniu ogólnym. W zależności od stopnia zaawansowania wady, operacja może być jedno- lub dwuetapowa. Po operacji dziecko przez kilka dni nosi cewnik. Niezwykle ważne są wizyty kontrolne, które pozwalają ocenić efekt funkcjonalny i estetyczny zabiegu.
Operacja daje bardzo dobre rezultaty – umożliwia prawidłowe oddawanie moczu i przywraca naturalny wygląd prącia.